Współpraca międzynarodowa jest tak znacznym pojęciem, iż nikt jeszcze nie odważył się podać jednoznacznej jej definicji. Zachodzi bowiem na tylu zakresach, że generalizacja nie ma tu większego zastosowania. Ażeby jednak jakaś współpraca mogła wytworzyć się, przydatne są jasne regulacje.
Nadzwyczaj absorbującym dokumentem umożliwiającym taką współpracę jest  Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej to jest zbiór naczelnych praw człowieka uchwalony oraz sygnowany w dniu 7 grudnia 2000 r. w czasie szczytu Rady Europejskiej w Nicei. Moc wiążąca dokumentu została mu nadana przez Traktat Lizboński podpisany 13 .12. 2007 roku.

Jak dostrzega Hasan Ciftci, prezes Towarzystwa Polsko - Tureckiego, jej zapisy powinny przyjąć wszystkie kraje świata. Europa udowodniła, że jest to możliwe. Tak powinna wyglądać współpraca międzynarodowa.

Karta Praw Podstawowych składa się z preambuły i 54 artykułów rozdzielonych pośród 7 rozdziałów:

Godność człowieka: ochrona godności ludzkiej; prawo do życia; prawo do integralności cielesnej; zakaz tortur plus poniżającego traktowania lub karania; zakaz niewolnictwa także pracy przymusowej.

Wolności:  prawo do swobody i bezpieczeństwa osobistego; prawo do poszanowania prywatności plus życia rodzinnego; ochrona danych personalnych; prawo do zawarcia małżeństwa oraz założenia rodziny; swoboda myśli, sumienia i religii...

Równość: równość względem prawa; zakaz każdej nietolerancji; uznanie rozmaitości kulturowej, wyznaniowej oraz językowej...

Pozostałe wielce kluczowe zakresy Karty to Solidarność, Prawa obywatelskie, Wymiar sprawiedliwości tudzież Postanowienia ogólne gdzie opisano zakres stosowania Karty, charakter gwarantowanych praw, które mogą być okrojone tylko, jeśli jest to potrzebne dla obrony dobra globalnego względnie innego z praw, przy uwzględnieniu wytycznej proporcjonalności.